گنجینه - مرگ بي اجل

تبلیغات

گنجینه - مرگ بي اجل

مرگ بي اجل

يال پرموج چمن فرياد جاري كرده است

سنگ خشمي برتر ازپولاد جاري كرده است

تيشه د لدا دگي افتاده روي دوش كوه

بيستون خون ازسر فرهاد جاري كرده است

بمب مرگ بي اجل را مي برد در كاخ كفر

چون كه حكم مردن ا لحاد جاري كرده است

ازفشنگ شعله ورخون كبوتر مي چكد

رنگ سرخ كوچه را صياد جاري كرده است

خاك با لبخند مردم مي شكوفد در بها ر

غنچه, سر,ازتن رها برباد جاري كرده است

+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم اسفند 1384ساعت 10:31 توسط ( محمدناصرعارفی ) |

محمدناصرعارفی شاعر و نویسنده
هموطن! من وتومتعلق به سرزمینی هستیم که وجب وجب آن، آتش نمرود را لمس کرده است، آب وخاکی که سال ها درلهیب جنگ شعله وربوده وسایه نامیمون جهل ،نفاق وعداوت آن را ازنفس انداخته است، انحصار، قدرت طلبی وجمودفکری وازسوی دیگرمداخلات مداوم بیگانگان خانه زیبای من وتوراتبدیل به ویرانه مخوفی ساخته است که درآن هنوزشاهد آفت ها ومصیبت های زیادی هستیم .قتل ،غارت ،ترور،نا امنی ،دست درازی های بیرون مرزی وحشت ودهشت آرام وقرار را ازدل مردم زجرکشیده ما ربوده است، سرزمینی که مردم مصیبت زدۀ آن سال های طولانی قربانی جنگ وکشمکش های گوناگون بوده وفدای سیاست ها،اهداف ومنافع این وآن گردیده اند. سرزمینی که باهزاران یتیم وبیوه زن وباهزاران خانوادۀ داغداروعزیز ازدست داده وباآسیب های جبران ناپذیر سیاسی، اقتصادی، فرهنگی واجتماعی وبامشکلات زیادی مواجه است وزخم های بی درمان فراوانی به پیکردارد.

سرزمینی که اینک پس ازبرقراری امنیت نسبی هم نتوانسته است آلام مردمش راکاهش داده ولبخند فراموش شده رابه لب های بی تبسم آنها برگرداند وبه فقر، آوارگی وغم واندوه شان پایان بخشد.

باتمام این ناگواری ها اکنون این کاشانه نیم سوخته بامردم ازدم مرگ برگشته اش درآرزوی رهایی ازسیاهی وتباهی های بی پایان گذشته است ومیخواهد ازیک فضای تاریک و وحشتناک به سمت آینده روشن گذرکند.

بیا! تا ، پنجره راروبه آفتاب گشاییم وقلب خاموش سرزمین خسته خویش رادوباره به تپش آوریم که خواستن توانستن است.میهنم!،اگردرسنگستان سینه ی ماگل کنی،زمستان سرد ما پر بهارمی شود وبرلبهای گم کرده لبخند تبسم باز می گردد.میهنم !برخودلازم می دانم توراجارزنم ،چون توآن بهشت نازنین منی که دردامن خود پروراندی ام، گرچند تیرجفای روزگارقلب پرمهروسینه سرشارازعشق تورادریده وتورا،افسرده ساخته ومردم بیچاره ات رادل خون کرده است. اما امید ما این است که یک روزی روی دوش ویرانه هایت به جای خار، گل بروید. تا،تو را احساس کنیم .توعشق من وشعرماندگار منی، تو،ترا نه وآهنگ دل بی قرارمنی.می رسد روزی که رنج هایت خاتمه یابد وفرزندان دل شکسته ات دردامن پرمهرتوبه آزادی وشکوفایی رسند،امنیت وهمزیستی مسالمت آمیز راتجربه کنند.

لباس پرنگاه گل به تن سزت ترا وطن!

سرم به دامنت نهم كه گلنگاردلگشاست

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

پیوندهای روزانه

1_ افغانستان دررادیودری
2_ کانون ادبی کلمه
3 عبدالوهاب باهر
4_ مطالعات افغانستان
5 کبوترخوان-ارزگانی
6_ افغان پپر
7_ دولت افغانستان
8_ تا بی نهایت - زاهدی
9_ کابل زمین
10_ یاداشت های ازغرب
11_ سایت تابناک
12_ روزنامه چراغ
13_ محمدواعظی
14 آیت الله محقق کابلی
15_ آرمان
16_ راحله یار
17_ عیسی مسیح
18_ نواندیش
19_ کمال کابلی
20دانشجو یان درمشهد
21_ حضرت وهر یز
22_ یاسین رسولی
23_مینه - پشتو
24_ شهبازایرج
25_ موج نور - فرشته
26_ نگاه - زینت نور
27_ مصطفی ملیکیان
28_ پژوهشگاه اندیشه
29باشگاه اندیشه
31_ سید محمدخاتمی
33 اطلاع رسانی رسا
34_آوای نوافغانستان
36_ نیزار- فیاض
37_ شبکه خبری cnn
38_محمد امین حلیمی
39_ خط سوم
40_ رادیوآرمان
41_رادیوآزادی
42_رادیوآلمان
43_ هرات نیوز
44_ یاداشت های ازکابل
45_طلاب افغانی درزاهدان
46سایت ها درهموطن
47_ خبرگزاری باختر
48 دکتررضوانی
آرشیو پیوندهای روزانه

آرشیو مطالب

مرداد 1391
مرداد 1389
خرداد 1389
دی 1388
آبان 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
آبان 1387
مهر 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
شهریور 1386
تیر 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
دی 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
اسفند 1384

پیوندها

آمار وبلاگ

کاربران آنلاین :
بازديدها :

طراح

Design by : Night Skin